Showing posts with label कविता. Show all posts
Showing posts with label कविता. Show all posts

Tuesday, October 30, 2012

अंतर


अंतर
रात्रीचा दिवस अन
दिवसाची रात्र होतांना
क्षणांचे मिनीटे अन
मिनीटांचे तास होतांना,

  आठवण तुझी संपत नाही,
  प्रत्येक नवा श्वास घेतांना.  

      जागलेपणी झोपतांना नि
      झोपल्यावर सुद्धा जागतांना,
      सारखं उठून बसतांना नि
      कुशा नेहमी बदलतांना,
        आठवण तुझी संपत नाही,
        तराळलेले डोळे पुसतांना.

            दोघांनी स्वप्न बघतांना,
            तुझे घर माझ्या घरात असतांना,
            एकमेकांच्या बाहूपाशात अन
            रोमारोमात घुसतांना
             काहीच कसे वाटले नाही,
             माझा हात झटकून जातांना.

तुझं घर सावरतांना,
आपली पिल्लं सांभाळतांना,
माझं असं भरकटतांना अन
आयुष्याची धावाधाव करतांना,
  तुला मात्र बरं वाटत असेल,
  ढगांआडून बघतांना.
                        अतुल धायडे.   

Friday, December 9, 2011

जीवनाssss


                          जीवनाssss
       जीवनाss तुझं नि माझं,
      नेहमीच वाकडयं.
      तु निट चलावस म्ह्णून,
      देवाला माझं साकडयं.
     
            तो सुद्धा याबाबतीत
            ऐकत नाही माझं,
            आणि नेहमी
            खरं करतो तुझं.

      तुझ्या पासून पळायचं म्हटलं,
      तर पळता येत नाही.
      दोन हात करायचे,
      तर करता येत नाही.
                  तरीही.........

आता मी ठरवलय,
पुन्हा complaint करणार नाही.
तुझ्याबरोबर जगतांना,
मागे सरणार नाही.
      बघुया! जिंकता येतय काय?
      तसंही तुला हरविल्याशिवाय,
      मी मरणार नाही.

                                                अतुल धायडॆ.

Saturday, November 12, 2011

ऎलतीर पैलतीर





ऎलतीर पैलतीर,
झुंज तुझी आणिक नीर.  
स्तब्ध निमिष शांत क्षितीज
होडीच्या मध्यावर पाण्याचा झीर   
ऎलतीर पैलतीर
झुंज तुझी आणिक नीर

साहसाचे पायताण माझे
झीरावर दाबून
उभा मी पैलतीराला
नजरेत साधून
ऎलतीर पैलतीर झुंज
माझी आणिक नीर

आकाशाच्या गर्भात
काळेकुट्ट ढग
पाण्याची खोली जरा
मोजून तरी बघ
वादळ दारी, उंच गिरी
सुटेल तुझा धीर
ऎलतीर पैलतीर
झुंज तुझी आणिक नीर

पाण्याच्या खोलीची
तमा कुणला
काळ्याकुट्ट ढगांची
भिड कशाला
उत्साही वल्हे माझे
आणि ध्येयांचा धीर
ऎलतीर पैलतीर झुंज
माझी आणिक नीर

अथांग या जलधिला
रात्रीची कडा
क्षणार्धात जाईल
तुझ्या स्वप्नांना तडा
किर्रss  अंधार म्हणून सांभाळ   
जाईल तुझे शीर
ऎलतीर पैलतीर

झुंज तुझी आणिक नीर
शीर काय? शरीर काय?
पहाट आहे माझी माय
पुर्वेच्या प्रवासाला
मग भिण्याचे कारण काय?
अचूक हे ध्येय माझे
फक्त निघण्याचा उशीर
ऎलतीर पैलतीर
झुंज माझी आणिक नीर
   

अतूल धायडे
(‘स्वप्नपंख’ २०११ मध्ये पुर्व प्रकाशीत)